Kritik | Kürtler neden ileriye dogru politika üretemiyor?

PeyamaKurd - Demokratik Partisi (HDP), 31 Mart'ta Türkiye’de yapılacak yerel seçimlerde yarışacak eşbaşkan adaylarını dün açıkladı. Vitrindeki adaylar kimi kesimler tarafından kabul gördü kimi kesimler tarafından ise eleştiri hedefi haline geldi. HDP, Kürt partileri ile yaptığı ittifak sonucu Kürt partileri de seçim için adaylarını açıkladılar.

Adayların belirlenmesi ve tanıtımın ardından dün sosyal medya ve haber sitelerinde bir zamanlar TRT Kurdî (TRT6) sunuculuğu da yapan Türkiye Kürdistan Demokrat Partisi’nin (T-KDP) Çınar Belediyesi eşbaşkanı adayı Ozan Kardaş’a yönelik sert eleştiriler yapıldı ve twitter kullanıcıları tarafından olayın (adayın değiştirilmesine varacak boyutta) HDP Genel Merkezi’ne kadar taşındığı görüldü.

Olayın büyümesinin sebebi ise Kardaş’ın geçmiş zamanlarda eleştirisel olarak yaptığı paylaşımlar ve HDP’ye karşıt görüşte olduğu için vuku buldu. Kardaş ise yapılan eleştirilere, “22.01.2018 tarihinde HDP Çınar belediye eşbaşkanlığım açıklandıktan sonra, sosyal medyada kimi bilinen çevrelerce ittifak ruhunu zedeleyici kasıtlı ifadelere yer verilmiştir. Hakkımda isnat edilen sözler gerçeği yansıtmadığı gibi sahte hesaplar kullanılarak yapıldığı sarihtir” sözleri ile yanıt verdi.

Halkın elbette tepki verme konusunda kendine göre haklı veyahut haksız tarafı vardır. Bu durum halk içinde çok doğal bir davranış biçimidir. Fakat unutulmaması gereken bir şey ise bu işin bir ‘ittifak meselesi çerçevesinde faaliyete geçtiğidir.’

‘HDP, kozmopolit bir yapıdadır’

HDP kozmopolit bir yapısal döngü içinde varlığını sürdürmekte ve politik stratejilerini bu dalga üzerinden harekete geçirmektedir. Bildiğimiz üzere, HDP’nin ‘Bizim kapımız demokrasi ve eşitlik ilkesine sahip herkese açıktır’ şeklinde birçok açıklamaları mevcuttur. Kardaş’ın eski tweetleri alınarak yapılan algı çalışması iki farklı fraksiyonda olan ve ittifak kuran HDP ile Kürt partilerinin ileride daha iyi işler yapabilmesi için korkunç bir algı karanlığıdır. Herkes, herkesle aynı fikirde olmayabilir ama herkes bazı konularda ortak hareket edebilir. Bu siyasetin kendi doğasıdır.

‘Ya Mesud Barzani’ye söylenen sözler…’

Ozan Kardaş’ı kötülemek bu süreçte başkalarının gözünde (örneğin Cumhur ittifakı) Kürt halkının kendi kaderini yönetemeyeceği sinyallerini de verir. Bu Kürt halkı için çok yanlış bir durumdur. Örneğin HDP içinde, farklı bir fraksiyondan gelip ezilmiş ve hak sahibi olmak isteyen çevrelerin haklarını alması için mücadele veren birçok isim bulunmaktadır. Fakat bu isimlerin de zamanın da ‘Mesud Barzani, Talabani ya da diğer Kürt liderleri için kötü kelimeler sarf etmiş ve günlerce adaylıkları tartışılmıştı.’ Peki bu durumda Kürtler neden bir olarak bu isimlerin seçilmesine karşı durmadı. Barzani’yi ya da diğer kişileri sevmeyen çevreler de olabilir elbette ama ne olursa olsun birçok insanın ve dünyanın lider olarak gördüğü Barzani'ye oğlu yaşındaki bir adamın (üstelik Kürtlerin oyu ile koltuğu oturmasına) argo sözlerine neden karşı çıkmadı?

‘Neden AKP bünyesinde farklı sesler bulunduruyor?’

İnsanların geçmişteki hareketleri ile onları bugünün şartlarına göre yargılamak günün siyasetine uymayan bir durumdur. Örneğin AK Parti’ye göz atıldığında ANAP’tan, DP’den ve birçok partiden koparak AKP içinde siyaset yaptığı görülmektedir. Neden peki? Bunu hiç sorguladınız mı? MHP ve AKP hiç olmayacak bir şekilde, HDP’ye karşı ittifak kurdular. Peki Kürtler neden zıt fikirler de dahi olsalar onlara karşı ittifak kuramıyorlar? Neden Kürtler birini kazanmak yerine Osmanlı padişahları gibi hemen ferman verip kellesini uçuralım diyorlar?

‘Kürtler artık gerçekten birbirini artık kazanmalıdır’

Winston Churchill, “Bazı insanlar prensipleri için partilerini değiştirir, bazıları partileri için prensiplerini değiştirir” sözü ile aslında birçok şeyi anlatmıştır. Siyaset dinamik bir sistemdir. Burada herkes aynı değildir. Siyasette aynılık yoktur. Farklılaşmış aynılar vardır. Yani zıt fikirlerde olanların da ortak bir noktada birlikte hareket edebileceği gerçeğidir. Kürt halkı bu dönemde birbirini dışlamak ve ötekileştirmek yerine, birbirini kazanmalı ve artık gerçekten zulme karşı dur diyebilmelidir.